aslindabubirsir:

Çok koştu. Çok yoruldu. Belki çok sevdi, çok kırıldı, çok kırdı. Hayal kurdu, gerçekleşmedi. Hayal kurmaktan korktu. Belki çok korktu. Kendinden korktu çevresinden çok. Sıkıldı, bunaldı, daraldı. Çok yalnız hissetti. Belki yalnızdı. Çabaladı. Çok çabaladı. Elleri, tırnakları kanadı. Çok şey hissetti belki ne olduklarını bile çözemedi. Kusmak istedi. İnsanlardan nefret etti. Kimse onu anlamadı. Kimseye anlatamadı. O kendini anlamadı. Ve uyudu…

Tek kaçışıydı yatak. Haftada bir görebildiği güzel rüyalar için sürekli uyudu belki. Kabusları yok saydı. Gecenin bir yarısı, nefes nefese, kalbi ağzında atarken uyanışlarını, çevresini sanki tehlikedeymiş gibi acele ve dikkatli kolaçan edişlerini görmezden geldi bir kaç güzel rüya için. Uyanık olduğu zamanlarda tek yaptığı uyumaya çalışmak oldu. Ailesinin, arkadaşlarının hayata dönmesi için döktükleri tere, gözyaşlarına, doktorların telkinlerine kulak asmadı. Uyudu. Onlar bilmiyordu, o sadece uyurken mutluydu. Sadece uyurken yaşıyormuş gibi hissediyordu. Onlar bilmiyordu, o rüya görüyordu.

Kılıçtan geçirilmiş gibi hissediyordu bazen. Bazen sanki hayalet olmuştu da birilerine çarpsa, yüzlerine doğru bağırsa, haykırsa fark etmeyeceklerdi onu. Bazen tek sözüyle dünyayı değiştirebilecekti. Hissediyordu, o vardı, yaşıyordu. Ama bu çok kısa sürüyordu. Süper kahraman, pelerinini çıkarıp yatağına döndüğünde, kendini güvende ve yalnız hissediyordu. Keşke diyordu hep. “Keşke şimdi uyusam, uyandığımda bin beş yüz yıl geçmiş olsa” diyordu. Ama hiç olmadı. Hep uyandı ve kaldığı yerden hiç bir şey yapmamaya devam etti.

Kendi kendine konuştu bir süre. Kendi sesini duymadı kulakları. Yaşadığından şüphe etti. “Birinin rüyasında olmalıyım” dedi. Bir fotoğraf gördü. Herkes vardı. Ve herkes yalnızdı. Bir şarkı duydu. “Ve artık başaramıyorsan…Olsun, olsun varsın. Şimdi uyu, biraz uyu… Kurşuna dizilmiş yalnızlığın yanına uzan ve biraz uyu.” Uyudu. Uyumadan önce içinden defalarca tekrarladı bu sözleri. Ve rüyasında yalnız değildi.

Biz değil, bir arkadaş.

damliss:

yok böyle şirin olmayın

(Kaynak: fuckthathoeyoulovesobad)

(Kaynak: itsonbitch)

sictinmavisi:

Ve seni,seni tanımak güzeldi. Seninle yaşanılan ilkler güzeldi,bazen acıtsa da seni özlemek güzeldi. Bazen ağlatsa da kavgalarımız güzeldi. Hep ihtiyaç duydugumuzda birbirimizin yanında olamasak da beklemek güzeldi.Gerçekleşmeyeceğini bile bile kendi dünyamızda sıradışı hayaller kurmak güzeldi. En güzeli de uzun bir zamanı kısa kısa yaşamaktı ve seninle olmak gerçekten güzeldi.

sictinmavisi:

Günlerce dua ettim,yalvardım tanrıya önceleri unutayım diye. Yorganı başıma çekip günlerce ağlamayı keseyim, başımı birinin omzuna yaslayabileyim dedim. Hepsini spam olarak işaretlemişti sanki, ne istesem tam tersi oluyordu önceleri. Sonra tamda sil baştan yapmaya karar verdiğim gece sen çıktın girdin, kapıyı çalma gereği bile duymadın. Bir şey diyemedim sana, hiç bir şey hemde. Çünkü ihtiyacım vardı sana, unutturacak birine. Öyle oldu, unutturdun. Ama nerden bilebilirdim ki senin onu unutamadığını? Sende unutmak için gelmiştin ama olmamıştı işte. Ama gitme gereği duymadın aksine daha da bağlattın kendine.

 Sonra ne oldu biliyor musun?

Ağzıma sıçtın. Ben ağlamaya başladım, hiç durmadan. Biri nasılsın dese “iyiyim” diyordum, klasikti işte her zaman ki yalanımdı. İyi olmadığımı elbette biliyorlardı ama bir şey demiyorlardı, öldüğümü gördükleri halde umursamadılar senin gibi.. Sonra sigaraya başladım. Evet, ben başladım! o kokusundan bile midesi bulanan kız onsuz yapamaz olmuştu. Ve en kötüsü ne biliyor musun?

Kaç defa aynı yalanı,aynı ağızdan kaç farklı kişiye söylediğini bilmiyorum. Yani,ben senden de aptalım niye biliyor musun? hani  insanın hayatına farklı farklı insanlar girer adları ve cinsiyetleri farklıdır ama bir çoğu insan olur genel de insan.. neyse tanışırsın onlarla konuşursun, buluşursun, bekletirsin mutlu olursun,sarılırsın daha da ileri gidersin, öpüşürsün sisli bir öğle vakti yürürsün elini tutarsın ellerin terler,utanırsın seni sinirlendirir kızarsın,bağırırsın, küfür edersin, kavga edersin söylediği bütün yalanlara inanırsın inanmak zorunda kalırsın falan…

buraya kadar her şey çok hoş değil mi?
yani hepinizin istediği de tam olarak bu olduğuna göre,

bunun yanı sıra  hayatına başka insanlar da girer elbet onları da hayatına sen sokarsın  soktuktan sonra da atarsın bir köşeye neyse uzatmayacağım, peçete misali. salya sümük.

Ve

Sen, o an başka biriyle beraber yürürken o seninle olacağı günler hakkın da fikir sahibidir sen başkasıyla öpüşürken, o sana sarıldığını düşünür..

böyle insanları hayatına
sen,kendin sokarsın.

Bilmem anlatabildim mi? neyse siktir et,ne söylememi isterdin?

son olarak
 
hayatına soktuğun bu insanların,hayatına sokarsın

(Kaynak: seriolmayankatill)